Guus Beumer vertrekt mei 2021 als directeur van Het Nieuwe Instituut

Guus Beumer vertrekt mei 2021 als directeur van Het Nieuwe Instituut

Na acht jaar treedt Guus Beumer terug als artistiek directeur van Het Nieuwe Instituut. De zoektocht naar een opvolger is reeds begonnen.

3D-geprinte tulpenvazen en vier andere remakes van klassieke Delfts Blauw

3D-geprinte tulpenvazen en vier andere remakes van klassieke Delfts Blauw

Een jonge generatie ontwerpers wordt geïnspireerd door het eeuwenoude erfgoed van beschilderd aardewerk. “Ik maak een digitale update van een eeuwenoud ambacht.”

Jonge ontwerpers gezocht voor relatiegeschenk van de burgemeester – Amsterdam schrijft prijsvraag uit

Jonge ontwerpers gezocht voor relatiegeschenk van de burgemeester – Amsterdam schrijft prijsvraag uit

Alleen ontwerpers onder de 30 jaar en wonend in Amsterdam mogen meedoen aan de ontwerpwedstrijd voor het officiële relatiegeschenk van Amsterdam.

Help DesignDigger nóg beter te maken en vul de enquête in. Deelnemers maken kans op een gratis boek!

Help DesignDigger nóg beter te maken en vul de enquête in. Deelnemers maken kans op een gratis boek!

Om nog beter te inzicht te krijgen in de interesses van onze lezers is een enquête opgesteld, met dank aan Artemis Academy Amsterdam. Invullen duurt nog geen 5 minuten.

Verlaten autokerkhof wordt verstilde filmset door lens van fotoduo Erik & Petra Hesmerg

Verlaten autokerkhof wordt verstilde filmset door lens van fotoduo Erik & Petra Hesmerg

De foto’s tonen de schoonheid van vergankelijkheid. Ze zijn gemaakt op een autokerkhof dat al meer dan een halve eeuw verlaten in de Zwitserse natuur ligt.

NU ONLINE: ‘Design Digger Live #5 – Ego-design’. Over doe-het-zelf ontwerp van onze identiteit en emoties

NU ONLINE: ‘Design Digger Live #5 – Ego-design’. Over doe-het-zelf ontwerp van onze identiteit en emoties

De talkshow van een uur is nu terug te kijken. Met als hoofdgast Mieke Gerritzen over haar boek ‘Help Je Zelf!’ Maar ook tech-fashion, e-girls en burn-out animaties.

Zuiverende mondkapspray ‘ontworpen’ met lokale extracten als munt en laurier

Zuiverende mondkapspray ‘ontworpen’ met lokale extracten als munt en laurier

Het Limburgse ontwerpcollectief SOM Tales of Perfume heeft een mondkapspray ontwikkeld waarmee een mondkapje een frisse geur krijgt. De extracten zijn uitsluitend afkomstig van lokale grondstoffen

Red Bull heeft de primeur van het nieuwe kantoorconcept ‘habitoor’ van Casper Schwarz

Red Bull heeft de primeur van het nieuwe kantoorconcept ‘habitoor’ van Casper Schwarz

Het ‘habitoor’ is een nieuw interieur voor de werkomgeving dat zo inspirerend en sociaal is, dat het thuiswerkplek aftroeft. Het is ontwikkeld door interieurarchitect Casper Schwarz.

De musea zijn weer open: welke designexpo’s mag je niet missen?

De musea zijn weer open: welke designexpo’s mag je niet missen?

Zeven exposities in Nederlandse musea met één ding gemeen: een zintuiglijke ervaring van design. Met onder meer muziek in Groningen, kleur in Den Haag en gedachtespinsels in Tilburg.

De fragiele amforen van Tomáš Libertíny groeien door co-creatie met een bijenvolk

De fragiele amforen van Tomáš Libertíny groeien door co-creatie met een bijenvolk

De ontwerper laat bijen een honingraat bouwen op een metalen structuur als ode aan vergankelijkheid. Nu te zien in Rademakers Gallery.

Esther Stam van Studio Modijefsky: “Onze interieurs moeten de mood van gasten versterken”

Esther Stam van Studio Modijefsky: “Onze interieurs moeten de mood van gasten versterken”

Een interview de oprichter van Studio Modijefsky. Al meer dan tien jaar drukt zij een stempel op hippe horeca, die in Amsterdam in het bijzonder. Interieurarchitect en oprichter Esther Stam maakt de balans met het boek Making Space.

Weggeefactie: koffietafelboek ‘Wasted’ is ook handleiding voor circulair design

Weggeefactie: koffietafelboek ‘Wasted’ is ook handleiding voor circulair design

Dertig internationale ontwerpstudio’s die oplossing bieden voor het groeiende afvalprobleem worden uitgelicht. Waaronder ook drie uit Nederland: Sanne Visser, Super Local en Simón Ballen. En oh ja, we geven ook een exemplaar weg aan de eerste inzender naar info@designdigger.nl!

Carlijn Kingma: “Mijn architectuur is een getekende taal”

“Een cartograaf van denkwerelden”. Zo noemt beeldend kunstenaar Carlijn Kingma zichzelf. Met een ouderwetse kroontjespen en Oost-Indische inkt voor een diep en haarscherp zwart maakt ze fijn gedetailleerde pentekeningen op papier vol levendige details.. Met fijne streken bouwt ze daarmee een fictieve wereld vol verwijzingen met de realiteit. Haar tekeningen of kaarten, zoals ze zelf zegt, zijn fantasievolle landschappen waarin ze de kijker meeneemt op reis langs de geschiedenissen en toekomstige scenario’s van grote thema’s van de mensheid, zoals de utopie, het kapitalisme en de moderniteit. Ze zijn vaak meer dan een meter hoog en breed.

De Babylonische Toren van de Moderniteit (2017)

Hoe ons centrale geloof in technologische vooruitgang wederom zorgt voor verwarring van spraak en hoe de rationele, kapitalistische samenleving als gevolg daarvan uiteenvalt in twee romantische reacties.
(Verhaal in samenwerking met architect Piet Vollaard en futuroloog Edwin Gardner.)

“Al eeuwenlang maken we kaarten om te navigeren door de wereld”, aldus Kingma. “Maar de wereld wordt steeds complexer. Daarom hebben we nieuwe kaarten nodig om te kunnen navigeren.” Als een cartograaf van de hedendaagse maatschappij verbeeldt zij de weg die wij als mensheid hebben afgelegd en schetst ze mogelijke vergezichten voor de toekomst. “Met kaarten kan ik complexe informatie organiseren op een overzichtelijke manier. In tegenstelling tot boeken kun je door mijn kaarten heel eenvoudig tussen verschillende tijden en onderwerpen navigeren.”

Carlijn Kingma

Vanaf 29 september is Kingma’s solotentoonstelling Architectuur van het onzichtbare te zien in Rijksmuseum Twente. Eerder had ze ook al een kleine een solo in het Gemeentemuseum Den Haag, de beloning voor het winnen van de New Babylon Award, de prijs voor het beste afstudeerwerk aan de TU Delft op het snijvlak van kunst en architectuur. Voor De Correspondent werkte ze anderhalf jaar aan één tekening, Het weefsel der mensheid. Deze is geplaatst bij een verhaal van Rutger – De meeste mensen deugen – Bregman. Een tour volgen ‘door’ deze kaart kan hier.

Het weefsel der mensheid

Architectuur, kunst en wetenschap

In Kingma’s tekeningen nemen gebouwen een belangrijke rol in; hetzij in de vorm van fictieve historische constructies als de Toren van Babel, hetzij als de gebouwde maatschappijvisies van bijvoorbeeld Rem Koolhaas. “Architectuur heeft als belangrijkste kwaliteit dat het een ruimtelijke verbeelding is, waarbij uiteenlopende begrippen en uitgangspunten tegelijkertijd en direct met elkaar kunnen worden verbonden, en dus niet lineair zoals in een boek. Dat maakt architectuur zo rijk.” Bovendien is architectuur de natuurlijke symbiose van kunst en wetenschap. “Kunst wil mystificeren, terwijl wetenschap altijd een zo helder en correct mogelijke weergave pretendeert. Architectuur communiceert ook helder en toegankelijk maar zit tegelijkertijd vol metaforen en symbolen.”

“Ik gebruik gebouwen, steden en landschappen in mijn tekeningen om te laten zien hoe de wereld er ook uit kan zien.”

Carlijn Kingma

Kingma is opgeleid als architect aan de TU Delft. Met architectuur die wordt gerealiseerd in beton, staal, glas en metaal, daar heeft ze niks mee. Voor Kingma is architectuur een taal vol metaforen. “Een deur sluit iets af, een drempel is een belemmering, een balkon een uitzichtpunt. Je kunt ook sferen en gevoelens oproepen met architectuur. Een lage, benauwde kelder of juist een open, lichte kamer met veel ramen” En met die taal schrijft ze niet maar tekent ze dus. ““Ik wil niet bouwen maar tekenen, om daarmee dezelfde verhalen te vertellen over de wereld. Ik gebruik gebouwen, steden en landschappen in mijn tekeningen om te laten zien hoe de wereld er ook uit kan zien. Of hoe je met een andere, fantasievolle blik naar de bestaande wereld kunt kijken.” 

Tovenarij van Archizoom en Piranesi

Haar minutieuze pentekeningen staan vol historische archetypes, zoals een kathedraal of een doolhof. Ook refereert ze aan kunsthistorische iconen als Dante’s Inferno of de apocalyps van Hiëronymus Bosch. De tekening The Babylonian Tower of Modernity is een plattegrond van het kapitalisme. In het midden van de inkttekening staat een interpretatie van de mythische Toren van Babel. Hoe hoger in de toren, hoe groter de economische macht. Op de grond staan de werktuigbouwkundigen, de motor van de productieketen. In de top heeft zich een groepje bankiers verzameld die als poppenmeesters iedereen aansturen. Links en rechts ervan zijn de twee politieke denkwijzen over kapitalisme in twee landschappen verbeeld. De instabiliteit van het kapitalistische systeem is verbeeld door een toren die onderstut wordt door palen, “een manifestatie van architectuur als metaforische taal”, aldus Kingma.

Een Geschiedenis van de Utopische Traditie (2016)

Een reis door de geschiedenis van de westerse utopische traditie, om te begrijpen hoe de wereld zich altijd heeft gevormd tussen onze angsten en verlangens.
(Verhaal in samenwerking met professor architectuur Robert Nottrot en schrijver en filosoof Patrick Healy.)

Het werk is duidelijk verwant aan Giovanni Piranesi (1720-1778), de Italiaanse kunstenaar die gesublimeerde tekeningen, etsen en gravures maakte van het klassieke Rome en zelfverzonnen architectuur uit de oudheid. “Ik heb onlangs een ets gekocht van Piranesi, mijn eerste kunstaankoop. Ik kan eindeloos kijken naar hoe hij planten, stenen of zelfs modder opbouwt. De structuren van oppervlaktes en materialen die hij nabootst met slechts één penstreek, dat is tovenarij.”

“Ik vind het fascinerend om het heden te analyseren aan de hand van toekomstscenario’s uit het verleden.”

Carlijn Kingma

Spolia van Verwachtingen (2017)

Een reis door een alternatief landschap van een hedendaagse metropool.
(Verhaal in samenwerking met Peter T. Lang, architectuurtheoreticus en geschiedkundige.)

Daarnaast zijn er meer eigentijdse invloeden, zoals de paper architecture van radicale collectieven uit de jaren zestig, zoals Archizoom en Superstudio, die experimenteerden met modulaire megastructuren en futuristische pop-up cities. “Ik vind het fascinerend om het heden te analyseren aan de hand van toekomstscenario’s uit het verleden. Wat moeten we doen om die utopieën uit de sixties te realiseren? Zijn ze nu wel haalbaar? Dat zijn razend interessante vragen die ons veel leren over de wereld van nu.” 

Carlijn Kingma. Architectuur van het onzichtbare. Vanaf 29 september in Rijksmuseum Twente.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *